INNEGO KOŃCA NIE BĘDZIE

1 ZWYKŁE ŻYCIE

Ola jest młodą dorosłą. Trzy lata temu, po samobójstwie taty, wyjechała z rodzinnego domu. Odcięła się od rodziny i mieszka sama w dużym mieście. Często myśli o tacie. Dzwoni do niego i słucha jego głosu na poczcie głosowej - czasem tylko to jej pomaga. Zakłada na głowę torebkę foliową i dusi się - czy stara się zrozumieć tatę? Zdaje jej się, że widzi go w tramwaju. Zdaje jej się, że widzi go na ulicy. Ale to nie on. Ola nie potrafi normalnie żyć.

2 ZABURZENIE

Pewnego dnia wraca do rodzinnego domu.

Nie wiadomo, dlaczego wraca. Czy na urodziny brata? Nie przyjechała rok temu i dwa lata temu. Czy chce znaleźć coś w rzeczach taty? Jeśli tak, dlaczego szuka dopiero teraz? Powrót do domu oznacza konfrontację z brakiem taty, więc ona, w swoim stanie nieprzebytej żałoby, powinna nie chcieć wracać i być do tego zmuszona przez jakąś sytuacją. Jaka to sytuacja?

3 CEL

Ponieważ nie wiadomo, dlaczego Ola wraca, to nie wiadomo, co konkretnego chce osiągnąć. Jednak wiadomo, co niekonkretnego chce osiągnąć. Chce zatrzymać przeszłość.

Brak konkretnego celu w takiej opowieści nie jest problemem, ponieważ to jest opowieść skupiona na procesie wewnętrznym bohatery. Dla widzów przyzwyczajonych do zewnętrznych konfliktów to może się wydać nudne. Ale dla widzów przyzwyczajonych do wewnętrznych przekroczeń to bardzo angażujący film.

4 PRZESZKODY

Na drodze do zatrzymania przeszłości Ola ma wiele przeszkód:
• Rodzina sprzedaje rodzinny dom.
• Mama na nowego ukochanego.
• Brat i siostra nie chcą być jej sojusznikami w walce o dom.
• Zdjęcie banera i straszenie kupujących nie zmienia determinacji mamy do przeprowadzki.
• Trudno jest zrobić takie samo zdjęcia na materacu albo na zjeżdżalni.

Przeszkodą nie jest zwykłe życie Oli, które nagle zostawiła w Warszawie. Do Oli dzwoni Agata ze studia foto, ale Ola nie odbiera i nic z tego nie wynika. Ola nie ponosi żadnego kosztu, wracając na kilka dni do rodzinnego domu.

W połowie opowieści pojawia się nowy cel bohatery: znaleźć powód samobójstwa taty. W skali całego filmu to jeden z wątków, ale ten wątek na konkretny cel i ma tajemnicę. Czyli jest o wiele wyraźniejszy niż inne wątki. Czyli jest niebezpieczeństwo, że widzowie rozpoznają w tym start nowej opowieści.

5 PRZEKROCZENIA

Starając się zatrzymać przeszłość, a potem starając się zrozumieć decyzję taty, Ola ma wiele przekroczeń:
• Za kilka dni straci rodzinny dom.
• Rodzina już przeszła ten proces. Chociaż cierpią, to są gotowi na nowe życie.
• Jej dawny ukochany ma nową rodzinę. Z nią nie chciał mieć dzieci, a teraz ma.
• Jej brat tnie się po rękach. Nawet nowy ukochany mamy był w żałobie po stracie bliskiej osoby. Jej ból nie jest wyjątkowy.
• Tata na nagraniu nie ma dla niej żadnego wytłumaczenia.
• Trzeba usunąć tatę z listy kontaktów, bo teraz jego numer należy do kogoś. Nie może już do niego dzwonić, gdy jej źle.
• Ksiądz mówi, że trzeba żyć, żeby żyć.

Dzięki tym przekroczeniom Ola rozumie, że nie zatrzyma przeszłości i nie znajdzie odpowiedzi. Rozumie, że musi pożegnać tatę.

6 KULMINACJA

Ola proponuje rodzeństwu wspólne pożegnanie. Razem nagrywają się tacie. Ola jest akceptująca i wyrozumiała dla taty. Wie, że cierpiał i nie chciał, żeby oni cierpieli z powodu jego odejścia. Potem rodzina zostawia pusty dom i zaczyna nowe życie. Ola znów jest z nimi, znów są szczęśliwi. Koniec żałoby.

To nie jest opowieść o wybaczaniu tacie, tylko o akceptowaniu, że taty już nie ma. Więc Ola nie powinna mu wybaczać, tylko powinna go żegnać.

PROPOZYCJE

Najprostszym sposobem na zawiązanie zewnętrznego konfliktu jest zaburzyć życie Oli informacją o sprzedaży domu. W takim ustawieniu Ola przyjeżdża, bo chce zatrzymać dom. Walka o dom może być metaforą zatrzymania przeszłości, ale w takim ustawieniu to musi być jej główna misja. A na końcu to od niej musi zależeć, czy dom zostanie sprzedany. Wtedy Ola, gdy już prawie ma to, o co walczyła, decyduje się to stracić, bo się zmieniła. Oddaje rodzinny dom i jest gotowa żyć dalej.

Od początku dla wszystkich jest jasne, że Ola musi zrozumieć, że nie zatrzyma przeszłości i musi pożegnać się z tatą. Jej proces dojrzewania do zamknięcia żałoby jest bardzo wzruszający. Ale czy jest ciekawy? Rozwiązaniem budującym ciekawość widzów jest niepewność, co stało się trzy lata temu. Może tata zniknął nad jeziorem? Wszystko wskazuje, że się utopił, ale nie ma ciała. Może wróci? Dlatego Ola cały czas zaczepia mężczyzn na ulicy. I dlatego się buntuje: Nie można sprzedać domu, bo przecież tata kiedyś wróci i wszystko będzie jak kiedyś! Ale w końcu musi porzucić czekanie i zaakceptować, że tamto życie się skończyło.

Jeśli bohatera na końcu wybacza tacie, że ich zostawił, to na początku opowieści powinna go za to nienawidzić. To ona dzwoniła do taty tego dnia, a on nie odebrał. To on myślał tylko o sobie. Nie zostawił żadnego listu. Nawet nie powiedział nic na nagraniu. Oczywiście to nie jest prosta zmiana, bo dziewczyna, która nienawidzi zmarłego tatę, nie będzie walczyć o zatrzymanie przeszłości. Ale mogłaby trafić do takiego domu z powodu problemów w teraźniejszości: studio w Warszawie zbankrutowało, ona nie ma kasy i wraca. Nie chce tu być, ale musi. Sprzedaż domu to nie jest dla niej problem i nawet cieszy się, że dostanie część pieniędzy. Ale widzi, że to problem dla reszty osób z jej rodziny. Ona odcina się od emocji, a one cierpią, zostawiając przeszłość za sobą. Ona nienawidzi taty, a one wiedzą, że zawsze będzie częścią ich życia. Konfrontując się z ich bólem, kruszy tarczę nienawiści, którą sobie zbudowała. Ona też zaczyna tęsknić do taty i do wspólnej przeszłości. A dzięki tej tęsknocie rozumie, jak wiele dobrych chwil mu zawdzięcza i jest w stanie wybaczyć mu, że ich zostawił. To inna bohatera i w ogóle inny film, ale proces ciekawy i w takim procesie kulminacyjne nagranie jest mocniejsze, bo bohatera przechodzi o wiele dłuższą drogę do wybaczenia i słów „Kocham cię, tato.”

Jeśli ta analiza czegoś Cię nauczyła, rozważ wsparcie 5 zł:

Zapraszam do obserwowania:

Nieskończone teksty

Zapraszam też do przeczytania innych analiz:

100 DNI DO MATURY

Analiza z komentarzem autora - Łukasza Zdanowskiego. Co w jego opowieści jest uproszczeniem wynikającym z gatunku? Co jest uproszczeniem wynikającym z założeń komercyjnego klienta? Co jest uproszczeniem, które mogło być poprawione?

KIBIC

Od chłopca na gangowe posyłki do jednorękiego mściciela i więziennego bossa. Założenie jest ambitne, ale procesy są niespójne. Decyzje Kuby, Blanki i szefów gangów są niezrozumiałe, a największe kulminacje dzieją się poza ekranem.

POWRÓT DO LISTY ANALIZ