LARP

1 ZWYKŁE ŻYCIE

Sergiusz ma siedemnaście lat. Uwielbia grać w LARP, czyli w takie podchody, ale niezupełnie. Jest w tym dobry. Jest bystry, ma wyobraźnię. Ale odważny jest tylko w swoich fantazjach. W życiu jest dręczony przez popularnego i bogatego Gonzo. Ma dobrą relację z przyjaciółmi i niedobrą relację z tatą i starszym bratem.

2 ZABURZENIE

Pewnego dnia do jego klasy dołącza Helena. Sergiusz zakochuje się w niej od pierwszego spojrzenia.

3 CEL

Sergiusz chce z nią być! To oczywiste, przecież o to chodzi w miłości.

Ale Sergiusz nie ma żadnego planu. Na drodze do związku z Heleną ma wiele przeszkód, ale przez większość opowieści jest reaktywny. Nie wiadomo, co Sergiusz musi zrobić, żeby być z Heleną. Czy musi pokonać Gonzo, żeby Helena nie musiała bać się miłości? Czy musi pokonać strach Heleny, żeby odważyła się porzucić Gonzo? Odpowiedź jest w kulminacji, ale w pierwszym punkcie zwrotnym, u progu miłosnej przygody, powinno być konkretne pytanie.

Rozwiązaniem mogło być jedno zdanie wypowiedziane rybkom: „Muszę coś zrobić, żeby wybrała mnie”. Takie zdanie w czytelny sposób ustawiłoby Helenę jako główną antagonistkę i od razu byłoby wiadomo, że najważniejszym punktem kulminacji będzie decyzja Heleny.

4 PRZESZKODY

• Sergiusz nie potrafi się wysłowić, gdy Helena jest obok.
• Helena dostaje w twarz jedzeniem, gdy jest obok Sergiusza.
• Helena wrabia Sergiusza w przyklejenie nauczyciela, żeby Gonzo ją polubił.
• Helena zbliża się do Sergiusza, ale bardziej zbliża się do Gonza, który ją obejmuje.
• Sergiusz boi się mówić, co naprawdę myśli.
• Sergiusz debiutuje w seksie z Heleną, ale ona nie chce być jego dziewczyną.
• Tata donosi dyrektorce na Helenę, a jej grupa bije go za to.
• Helena chce się z nim spotkać na LARPie, ale wybiera imprezę u Gonzo.

Przeszkodą nie jest strata przyjaciół, ponieważ ich strata w żaden sposób nie oddala go od zdobywania miłości Heleny. Obrażeni przyjaciele (i przyjaciółka) po kilku dniach wybaczają Sergiuszowi i tulą go w trakcie przemówienia Lacroixa.

5 PRZEKROCZENIA

• Odważnie konfrontuje się z dyrektorką. Może rzeczywiście jest niemotą i łajzą, skoro wszyscy tak o nim mówią?
• Poznaje tajemnicę Heleny, która chce zresetować swoją postać i nie być sobą.
• W rozmowie z rybkami rozumie, że kocha Helenę i chce o nią walczyć.
• Odważnie (ale niedojrzale) konfrontuje się z tatą. Ma dość słuchania jego durnych rad i żałuje, że jego spadochron się otworzył.
• Odważnie konfrontuje się z bratem i popycha go, gdy chce jechać do ukochanej. Brat zaczyna go szanować.
• Odważnie przemawia i prosi znajomych z LARPa, żeby poszli z nim na randkę do krainy złego Gonza.
• Odważnie (i dojrzale) konfrontuje się z tatą. Wyznaje, że potrzebuje ojca, a nie oficera. Poznaje ból taty, który roztrzaskał się razem z mamą. Wyznaje, że chce być taki, jaki chce być, a tata zaczyna go szanować.

Przekroczeniem nie jest strata przyjaciół, ponieważ to go niczego nie uczy. On z niczym nie musi się zmierzyć w wyniku ich odrzucenia i niczego nie musi zrozumieć, żeby ich odzyskać.

W wyniku tych przekroczeń Sergiusz uczy się odwagi do bycia sobą. Dzięki temu buduje partnerskie relacje z bratem i z tatą.

Ale dzięki temu nie odzyskuje przyjaciół, ponieważ oni łatwo dają się odzyskać. Oraz dzięki temu nie zdobywa miłości Heleny, ponieważ ona jeszcze przed kulminacją wyznaje mu, że woli z nim walczyć w brudzie, niż nad basenem jeść eklerki ze złotej tacy. Więc bohater nie musi być odważny, żeby zdobyć miłość, bo już ją dostał.

6 KULMINACJA

Sergiusz ze swoją drużyną przybywa na bal. Gonzo staje mu na drodze, ale to nie Sergiusz go przegania. To Helena odważnie rzuca w Gonzo tortem. Zaczyna się walka na jedzenie. Gonzo znajduje Sergiusze i go uderza. Sergiusz odważnie mówi, że się go nie boi. Ale to nie ma znaczenia dla jego relacji z Heleną, bo ona już jest po jego stronie. Odchodzą razem.

W efekcie listownej deklaracji Heleny, Sergiusz nie ma stawki w kulminacyjnej bitwie na jedzenie. Gdy idzie do Gonzo, wie, że nie przegra, ponieważ Helena chce jego. Więc on nie musi być odważny, bo do niczego nie musi przekonać Heleny. To jest za łatwe! W kulminacji Helena powinna mieć dylemat: być nie sobą w związku z bogaczem i mieć spokój, czy być sobą w związku z frajerem i być dręczona.

Sergiusz w tej kulminacji nic nie robi. Nie przerywa pocałunku Heleny i Gonza, bo to ona zdecydowała, że nie będzie go całować. Nie przekonuje Heleny, żeby była sobą, bo to ona rzuca tortem w Gonza. Nie musi też kompromitować Gonza, żeby Helena przestała pragnąć należeć do jego grupy. Kulminacja jego walki o miłość okazuje się niezwykle łatwa: wystarczy przyjść i Helena wszystko zrobi. Godzinę temu wolała przyjść na tę imprezę, zamiast spotkać się z nim na randkę, którą sama zaproponowała. A teraz stosuje wobec Gonza jedzeniową przemoc, którą on wcześniej stosował wobec Sergiusza. Bohater nie ma udziału w tym dojrzewaniu Heleny do odwagi. Może być wrażenie, że to się dzieje poza ekranem.

Rozwiązaniem tych problemów mogło być: Sergiusz pierwszy wysyła list i odważnie zaprasza na randkę na LARPie. Helena odpisuje w trakcie szykowania się na bal u Gonza. Nie deklaruje mu, że woli z nim walczyć w brudzie, bo jeszcze nie wie, co woli. Gdy wysiada z karocy na dworze Gonza, pisze tylko, że to nie jest takie proste. Czyli Sergiusz widzi jeden procent szansy na miłosny sukces. Zbiera wojów i idzie. Walka na jedzenie nie jest tylko przerwą w rozmowie Sergiusza z Gonzo, ale jest niezbędnym etapem, żeby w ogóle dotrzeć do Heleny. Więc Sergiusz z pomocą przyjaciół pokonuje żołnierzy Gonzo i wreszcie ma szansę z nią porozmawiać. Mówi szczerze, że jest frajerem i spoko, nie wstydzi się tego. Woli być sobą niż udawać kogoś innego. Pyta Helenę, czy Gonzo jest warty tego, żeby ona udawała kogoś, kim nie jest. Helena waha się, ale przekonuje ją odwaga Sergiusza. Wybiera go nie na początku kulminacji, ale po wielkiej bitwie i wielkiej przemowie.

Bitwa na jedzenie to atrakcyjna sprawa, ale dlaczego w filmie zatytułowanym „LARP” kulminacyjna bitwa nie jest opowiedziana z larpowej perspektywy bohatera? Dlaczego grupa przyjaciół walczy jako ludzie na torty, a nie jako elfy na żrące kule mocy? Dlaczego Helena nie jest księżniczką, którą więzi zły troll? Była nią w trakcie umawiania randki. Dlaczego przestała nią być? Taka bitwa mogłaby być wzruszającym triumfem baśniowej odwagi i solidarności. Frajerzy mogliby pokazać bogaczom, że mają coś, czego tamci nie mają: wyobraźnię. Teraz nawet nie wiadomo, czy Gonzo wie, że Sergiusz i jego przyjaciele grają w LARPy i czy dręczy ich również z tego powodu.

PODSUMOWANIE

Tak bym teraz skonsultował, ale czy film by się od tego polepszył, to każda z Was osób musi sama ocenić. Warto zauważyć jeszcze dwie bardzo wartościowe rzeczy:

Wiele postaci jest dynamicznych. Helena przestaje bać się być sobą. Tata akceptuje Sergiusza i otwiera się przed nim. Brat zaczyna wspierać Sergiusza. Damon znajduje dziewczynę, która widzi w nim podobieństwo do Matta Damona. Goliat wreszcie coś mówi. Pyszny Gonzo zostaje skompromitowany. Upada mit wielkiego Lacroixa.

Ta opowieść jest bardzo śmieszna i jest festiwalem znakomitych pomysłów scenariuszowych i reżyserskich.

Jeśli ta analiza czegoś Cię nauczyła, rozważ wsparcie 5 zł:

Zapraszam do obserwowania:

Nieskończone teksty

Zapraszam też do przeczytania innych analiz:

ŻYCIE DLA POCZĄTKUJĄCYCH

Opowieść jest śmieszna, świat jest atrakcyjny, postacie są dynamiczne i swoimi przekroczeniami rozwijają tytułową obietnicę dojrzewania do życia. Jednak konflikt jest pretekstowy: bohatera ma niską stawkę, prawie nie ma przeszkód, a w kulminacji antagonista powstrzymuje się sam.

SEKS DLA OPORNYCH

Jest tu wiele śmiesznych żartów, a temat komunikacji o seksie w długich związkach jest bardzo ważny. Ale czym naprawdę jest seks dla tych osób? Czy ich zachowania są spójne?

POWRÓT DO LISTY ANALIZ