ŻYCIE DLA POCZĄTKUJĄCYCH

1 ZWYKŁE ŻYCIE

Monia pracuje w domu opieki nad seniorami. Jest zaangażowana w swoją pracę. Spokojna, introwertyczna, nieśmiała. Jest wampirzycą, która pije krew tylko zmarłych.

Częstym gościem w domu opieki jest Czarek. Jest jej przeciwieństwem: szybki, ekstrawertyczny, ryzykujący. Zdaje się, że podrywa Monię, ale ona życzliwie nie jest zainteresowana. On sam jednak twierdzi, że nie ma czasu na randkowanie.

2 ZABURZENIE

Pewnego dnia w domu opieki w dziwnych okolicznościach ginie seniorka - ma dwie dziury w szyi. Kierownik nie wie, czy to wąż, zboczeniec, Waldemar, gałąź czy widelcem ktoś ją dziabnął. Ale Monia wie, że to wampir. Domyśla się tego też Czarek, który znalazł kubek na wódę z krwią zamiast wódy.

Pierwsza decyzja bohatery to wyjawić Czarkowi swój sekret. Jednak nie wiadomo, dlaczego ona to robi. Od jej sekretu zależy jej bezpieczeństwo (nie życie, bo nie umrze) i wygoda picia krwi seniorów. Ona nie potrzebuje wsparcia Czarka, żeby utrzymać sekret przed resztą świata i swoją wygodną pozycję. Rozwiązaniem mogłaby być chęć Czarka do zawiadomienia policji, że ona jest morderczynią. Teraz Monia widzi Czarka, który tylko idzie w drugą stronę i nie chce z nią rozmawiać. Gdyby zobaczyła, że Czarek już dzwoni na policję i mówi, że ma podejrzaną, to by wytłumaczyło jej decyzję o wtajemniczeniu obcej osoby w jej największy sekret.

3 CEL

Monia w duecie z Czarkiem postanawia powstrzymać wampira polującego w domu opieki. Połowa filmu to realizacja planu, który zakłada znalezienie Mirka. Druga połowa to realizacja planu, który zakłada przekonania Mirka do życia wiecznego.

4 PRZESZKODY

Opowieść ma wiele zabawnych przeszkód, które budują relacje i świat, ale nie ma domyślnych przeszkód, które budują konflikt.

Monia nie jest osobą najbardziej zmotywowaną do działania, ponieważ nie ma największej stawki. Jest wrażenie, że gdy Czarek zostaje jej sojusznikiem, to jej zagrożenie znika i razem z zagrożeniem znika jej zaangażowanie w rozwiązanie głównego konfliktu. Zdaje się, że to konflikt Czarka. On chce ochronić swoją babcię i on przytomnie widzi skalę zbrodni: dwie osoby zostały zamordowane.

Przeszkodą nie jest czas. Wampir zabił dwie osoby pierwszej nocy, a potem już nikogo nie zabija.

Przeszkodą nie jest zewnętrzny świat. Lekarz nikogo nie zawiadomił, dogadał się z dyrektorem, bo dyrektor nie chce stracić miejsca w rankingu. To śmieszne, że nikt z osób pracujących w domu nie widzi w dziurach w szyi nic niepokojącego. Ale to też niezwykle łatwe dla bohatery. Ciekawiej byłoby, gdyby lekarz zawiadomił policję, ale policja przyjedzie dopiero rano. Monia miałaby mało czasu na znalezienie wampira, a cała opowieść mogłaby dziać się jednej nocy.

Przeszkodą nie jest wewnętrzny świat domu opieki. Inni pracownicy w żaden sposób nie ograniczają śledztwa Moni ani jej mieszkania w piwnicy. Inni podopieczni Moni w żaden sposób jej nie podejrzewają i nie prowadzą swojego śledztwa w obawie przed stratą życia. Tylko robią ognisko w obawie przed klątwą i pluskwami. Monia mogłaby stać się ofiarą nagonki prowadzonej przez babcię Krystynę, której przestraszony wnuk nieuważnie podsunął myśl, że Monia nie ma trypra, ale zabija seniorów i pije ich krew z kubka na wódę.

Przeszkodą jest Czarek. Na początku kłamie, że chce poderwać, ale okazuje się, że chce zostać wampirem. Potem okazuje się, że jest złodziejem. Gdy Monia poznaje sekrety Czarka, kłócą się. Ale ta przeszkoda zostaje łatwo pokonana. Monia wraca do normalnej relacji z Czarkiem, gdy zmieniają się okoliczności: trzeba przekonać wampira do życia lub pożegnać zmarłą babcię.

Przeszkodą nie jest Mirek, który powinien być głównym antagonistą. Na początku ukrywał się przed Monią, ale potem już się nie ukrywa. Chce, żeby Monia go zabiła i grozi, że zabije wszystkich seniorów. Jednak jego groźba okazuje się fałszywa. Monia odmawia, a Mirek nikogo nie zabija. Zamiast być groźnym wampirem, którego trzeba powstrzymać, staje się smutnym wampirem, którego trzeba ratować z depresji. Czyli opowieść w połowie filmu zmienia stawkę na o wiele niższą. Monia nie musi już ratować siebie i seniorów, tylko nieszczęśliwego wampira.

Przeszkodą jest Monia. Jej przekonania nie pozawalają jej nikogo zabić - nawet wampira, który morduje seniorów. Jednak Monia w niejasny sposób pokonuje tę przeszkodę. Po rozczarowaniu Czarkiem (który, jak ona, okrada seniorki, by przeżyć) jest gotowa spełnić prośbę Mirka i go zabić. Nie wiadomo, na czym polega ten proces dojrzewania do wzięcia odpowiedzialności za życie i śmierć Mirka. Ona nawet nie dochodzi do przekonania, że wszystkie strategie ożywienia Mirka zawiodły i już nie ma sensu próbować. Jest wrażenie, że ona się zgadza impulsywnie, z powodu złości / żalu do Czarka, który ją oszukał. Wieczność z takimi ludźmi jest przerażająca, więc ona ma wszystkiego dość i już zabije Mirka.

Przeszkodą nie jest relacja Czarka i Mirka. Chociaż stają się kolegami, to Czarek nigdy nie prosi Mirka, żeby go przemienił, a Mirek nie podaje swojej ceny, którą mogło być przekonanie Moni do zabicia go. Czarek za dwa lata umrze, a ma wiele rzeczy do załatwienia. Ma dostęp do dwóch stworów, które mogą zdjąć z niego klątwę śmierci. Dlaczego próbuje przeżyć tylko z jednym z nich?

5 PRZEKROCZENIA

Wartością tej opowieści jest dynamika trzech postaci.

Monia
Żyje bardzo ostrożnie. To nawet nie jest życie. Chowa się przed światem i nie ma żadnych relacji. Dzięki spotkaniu Czarka, próbie powstrzymania Mirka i nielegalnym ognisku podopiecznych uczy się puścić to wszystko i przestaje się bać.

Czarek
Żyje kosztem innych, bo nie ma już czasu. Pobyt babci w ośrodku i jego leczenie kosztuje, więc okrada mieszkańców domu seniora. Widząc cierpienie Moni i jej zaangażowanie w wyleczenie Mirka z depresji, rozumie, że nie może wymagać od niej przyjęcia takiej odpowiedzialności za niego. Zamiast tego planuje wykorzystać ostanie chwile i porobić coś na krechę.

Jego przemianę osłabia jego bierność podczas pożegnania zmarłej babci. Oskarżenie Krystyny o bycie złodziejką to dla kochającego wnuka okazja do publicznego przyznania się do błędów i deklaracji zmiany reszty życia. Jednak Czarek nie korzysta z tej okazji. Pozwala, by mieszkańcy domu seniora zapamiętali jego babcię jako złodziejkę.

Mirek
Nie chciał żyć, nawet jak był człowiekiem. Ale dzięki spotkaniu Moni i Czarka odkrywa powód, dla którego warto żyć. Nie jest to Arka Gdynia, ale Mirek znajduje coś, w czym jest dobry i widzi, że chwila pożegnania Krystyny bez niego coś by straciła. Zachęca innych do postawy, do której zachęca też siebie: Bierzcie z życia i żyjcie na krechę. Ugryźcie życie w dupę, bo inaczej życie będzie gryzło was.

Siła tego wartościowego przesłania, by nie poddawać się i próbować żyć każdą chwilą życia, może słabnąć w wyniku wielu powtórzeń. Bohaterowie za często rozmawiają hiperbolami: co znaczy być człowiekiem, co robią ludzie, czym jest czas, co mają do załatwienia. Szczególnie kłująca może być kumlinacja, gdy bohatera dwa razy słucha tej samej przemowy. Najpierw Mirek mówi, że odważnie trzeba brać z ŻYCIA, a kilka godzin później kochanek babci mówi, w ŻYCIU warto ryzykować.

6 KULMINACJA

Może być wrażenie, że zakończenie opowieści nie jest kulminacją działań bohatery w rozwiązywanie konfliktu, ponieważ nie ma już konfliktu. Pogrążony w depresji Mirek nikogo już nie chce zabijać, więc nie trzeba go powstrzymywać. Wątek Mirka zamyka pożegnanie zmarłej Krystyny. Monia i Czarek nie muszą zachęcać go, żeby jako poeta przemówił. Mirek sam wychodzi na środek i porywa publiczność swoją przemową, w wyniku której daje sobie więcej czasu w krainie żywych. Czyli Mirek sam rozwiązuje konflikt, który zawiązał.

Jeśli ta analiza czegoś Cię nauczyła, rozważ wsparcie 5 zł:

Zapraszam do obserwowania:

Nieskończone teksty

Zapraszam też do przeczytania innych analiz:

HEWELIUSZ

Ten scenariusz przekonał największego w Polsce producenta opowieści, żeby wydać rekordowo dużo pieniędzy. Czy zatem jest to rekordowo dobra opowieść? Czy cztery gatunki są dobrze połączone w spójną i zrozumiałą historię?

LARP

Kilka lat temu prowadziłem development tego projektu, więc oczywiście oceniam, że wszystko jest super. Jednak po latach trochę bym jeszcze dokonsultował.

POWRÓT DO LISTY ANALIZ